|
Sunday, 12 February 2006 |
Fotograaf
Jeroen Nooter en beeldend kunstenaar Sara Nuytemans zijn afgelopen
zomer met een oude vrachtwagen naar Mongolië gereden. Deze Hanomag uit
1968 heeft de hele afstand van 11.711 km op 100% plantaardige olie
gefunctioneerd. Het werd een drie maanden durende reis door de landen
Duitsland, Polen, Oekraïne, Rusland, Kazachstan en Mongolië. De truck
liep op zonnebloemolie, koolzaadolie en maïsolie, al naar gelang wat
plaatselijk voorhanden was.
Het reisdoel Mongolië is niet zomaar gekozen: de winters zijn er
door recente klimaatveranderingen extra streng en er is een continu
probleem met de energievoorziening. Het idee is om op een duurzame
wijze bij te dragen aan de energievoorziening van dit land door ter
plekke de teelt van gewassen waaruit energie kan worden gewonnen te
stimuleren. In het noorden van Mongolië liggen grote oppervlaktes
landbouwgrond braak. In vroeger tijden werden deze door Rusland
geëxploiteerd, maar tegenwoordig hebben ze geen landbouwkundige functie
meer. Koolzaad en zonnebloemen kunnen er goed worden geteeld. Uit deze
gewassen kan dan plaatselijk de olie worden gewonnen voor bijvoorbeeld
het opwekken van elektriciteit. De pulp die overblijft is
kant-en-klaar, voedselrijk veevoer. Deze reis werd zo een manier om
Mongolië positiever op de kaart te zetten zonder een negatieve bijdrage
te leveren aan haar klimaatgerelateerde problemen.
Filmhuis Den Haag
|
|
Read more...
|
|
|
Thursday, 02 February 2006 |
In samenwerking met het Consulaat van Mongolië in Amsterdam heeft fotograaf Marco van Duyvendijk (1974) een zomer en winter lang gewerkt aan een fotoserie over Mongolië. De fotograaf zich vooral gericht op de inwoners van het land. Zo is een beeld ontstaan van de huidige Mongoolse samenleving, waarbij de historische, sociale en culturele aspecten van het land aan bod komen. Door de directe werkwijze van de fotograaf geeft de fotoserie een persoonlijke en intieme kijk op Mongolië. Van Duyvendijk toont een land in ontwikkeling: het worstelt het met de nasleep van de Communistische periode, maar richt zich ook op met vernieuwde interesses en voorkeuren. Zo is het land sterk verbonden met de boeddhistische spiritualiteit en worden de banden met andere Aziatische landen aangehaald. Tegelijkertijd worden eeuwenoude Mongoolse tradities in ere gehouden met een onvoorwaardelijke toewijding. Deze verscheidenheid van invloeden, de nog zichtbare herinneringen aan voorgaande periodes in de Mongoolse geschiedenis en de ontwikkeling van jongeren in een nieuwe maatschappij vormen de leidraad van het fotoproject. Van de kunsten van de slangenmeisjes tot de vervallen buitenwijken van Ulaan Baatar. Van de Kazachse adelaarjagers in West-Mongolië tot de alternatieve jongerencultuur in Ulaan Baatar. Van de sereniteit en devotie van de kindmonniken in de Boeddhistische kloosters tot de rauwe realiteit van de zware industrie en mijnbouw. Zo ontvouwt zich langzaam een gelaagd beeld van het hedendaagse Mongolië. Het fotoproject is in 2005 in de Melkweg Galerie te Amsterdam geëxposeerd. Verschillende series zijn gepubliceerd in de Volkskrant. Verkrijgbaar bij Shop Mongolia
Fotoboek ‘Mongolia’
96 pagina’s
70 kleurenfoto’s
Tekst: Engels
Hardcover
ISBN 90-8546-035-2
|
|
|
Thursday, 19 January 2006 |
|
De Mongoolse keuken wordt wel omschreven als elementair. Sinds de Mongoolse
maatschappij traditioneel uit rondtrekkende veehouders bestaat is er weinig
akkerbouw en zodoende worden weinig groenten en andere gewassen gebruikt in
de bereiding. Maar als je dan bedenkt wat een buitengewone diversiteit Mongolië
heeft aan gerechten met melk- en vleesproducten, wordt het opeens toch interessant!
Een grote verscheidenheid vleessoorten wordt op alle denkbare wijzen bereidt.
Er is een grote varieteit droge en natte yoghurts. Sommige is zo gedroogd,
dat het tot een ijzerhard koekje is geworden, wat buiten heel voedzaam ook
erg goed voor het gebid is.
Mongoliërs vertellen dat in vroeger tijden er in de zomer voornamelijk
de melkprodukten nauwelijks of geen vlees in de zomer werd gegeten, maar dat
is tegenwoordig wel anders: Vlees is heet hele jaar door de belangrijkste
ingredient. Alhoewel nog steeds wel elk seizoen zijn favorite vleessoort kent.
Paardenvlees, bijvoorbeeld, wordt nog steeds nauwelijks buiten de winter gegeten.
Mongoolse Barbeque
Een misschien wat minder interessante ontwikkeling is de Mongoolse Barbeque.
Dit is een fenomeen wat recentelijk vanuit de Verenigde Staten naar de lage
landen is overgevlogen, en eigenlijk weinig tot niks nog met Mongolië
te maken. Behalve misschien het vele vlees dan. Het is een traditie die waarschijnlijk in China gestart is, waar deze vlees intensieve maaltijden naar "het brute volk in het noorden" heeft vernoemd. De Mongoolse barbeque restaurants weerhoudt het er niet van Mongoolse origine te claimen. De grote keten BD's Mongolian Barbeque heeft inmiddels zelfs een vestiging in Mongolie zelf geopend.
|
|
|
Thursday, 20 October 2005 |
|
Mongolië bezit een roemruchte geschiedenis, een ongerepte natuur en een
jonge democratie. Met meer kranten, politieke partijen en niet-gouvernementele
organisaties (NGO’s) per hoofd van de bevolking dan welk ander Aziatisch
land ook, heeft het in korte tijd een van de meest vrije samenlevingen in dit
werelddeel weten op te bouwen. Deze nieuwe vrijheden staan in schril contrast
met het recente verleden van het land, toen de communistische partij vrijwel
ieder aspect van het leven domineerde. In Landenreeks Mongolië beschrijft
Tjalling Halbertsma in 74 pagina’s de geschiedenis, politiek, samenleving,
economie, cultuur, natuur en milieu van Mongolië.
Mongolië is een groot land met een kleine bevolking.
De helft van hen zijn nomaden die op de eindeloze steppes wonen, waar zij zijn
overgeleverd aan een van de meest extreme klimaten op aarde. Steeds meer nomaden
slaan ondertussen hun ger-tenten op in de hoofdstad Ulaanbaatar. De steppe van
Mongolië wordt steeds leger.
Tjalling Halbertsma studeerde rechten en antropologie en woont sinds 1994 in
Azië. Sinds 1999 is hij werkzaam als adviseur van de premier en de latere
president van Mongolië. Hij is auteur van verschillende boeken over Mongolië
en China, waaronder Sprong naar het Westen (2005), Steppeland (2003) en De verloren
lotuskruisen (2002). Daarnaast bericht hij regelmatig over China en Mongolië
in diverse internationale media.
ISBN 9068324187
2005
Dutch
Paperback 74 pp.
Euro 11.90 |
|
|
Friday, 03 June 2005 |
|
De oude en rijke geschiedenis van Mongolië is te zien in het Nationale Museum van Mongoolse Geschiedenis in de hoofdstad. Voor de lokale bevolking, maar ook voor toeristen. Het Prins Claus Fonds ondersteunt het museum bij het actualiseren van de bezoekersinformatie. |
|
Read more...
|
|
|
|
<< Start < Prev 1 2 Next > End >>
|
| Results 14 - 20 of 20 |