|
Saturday, 01 January 2005 |
|
Het Nieuwjaarsfeest zoals wij dat kennen, zou nooit in Mongolië bedacht
kunnen zijn. Eindeloos wachten tot het twaalf uur is, lijkt een absurde bezigheid
in een land waarin tijd en tijdsbeleving nog vaak een hele andere waarde hebben
dan in het gejaagde westen. De Mongoliërs hebben dat zelf beter geregeld
met hun eigen Nieuwjaar, meestal rond begin februari. Dat feest duurt een hele
maand. Weliswaar de kortste maand van hun maankalender - bestaande uit slechts
enkele dagen -, maar toch, ze nemen er de tijd voor. Met uitbuiken en verder
bijkomen ligt het openbare leven er dan ook wel een week mee stil. En dan heb
ik het nog niets eens over de intense voorbereidingsperiode. Dagen van te voren
worden de traditionele gestoomde deegballetjes met schapenvlees bereid. Die
worden met honderden op het balkon gezet, waar het in een beetje winter flink
kouder is dan de beste diepvries. |
|
Read more...
|